สถานที่สำคัญในจังหวัดลำพูน

วัดพระธาตุหริภุญชัย สถานที่สำคัญสัญลักษณ์ของลำพูนเป็นเจดีย์สีทองสูงตระหง่าน 46 เมตร ได้รับการบูรณะในปี 1443 โดยกษัตริย์เมืองเชียงใหม่ งานสถาปัตยกรรมอื่นๆประกอบด้วยซุ้มอิฐแบบโบราณตกแต่งด้วยลวดลายงดงาม และสิงห์คู่ตรงประตูทางเข้าวัด

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติหริภุญชัย ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับวัดพระธาตุหริภุญชัย ภายในแสดงผลงานที่เกี่ยวกับพัฒนาการทางประวัติศาสตร์และวัตถุทางโบราณคดีที่ค้นพบในจังหวัดลำพูน นอกจากนี้ยังมีการแสดงเครื่องใช้โบราณ ศิลปะล้านนาและงานแกะสลัก

อนุสาวรีย์พระนางจามเทวี ตั้งอยู่ในบริเวณสวนสาธารณะหนองดอกในตัวเมืองลำพูน สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงผู้ครองนครหริภุญชัยพระองค์แรก

อนุสาวรีย์สุเทวฤาษี ตำนานกล่าวไว้ว่าฤาษีตนนี้เป็นผู้ก่อตั้งหริภุญชัยที่แท้จริง ด้วยการเป็นนักพรตซึ่งตัดขาดจากทางโลก ฤาษีได้เชิญพระนางจามเทวี พระธิดาในกษัตริย์เมืองละโว้มาครองบัลลังค์แทน และสนับสนุนพระนางให้ช่วยสร้างรากฐานพระพุทธศาสนาเป็นปึกแผ่นในดินแดนแห่งนี้

วัดจามเทวีหรือวัดกู่กุด หรือที่ชาวบ้านเรียกขานง่ายๆว่ากู่กุด สร้างขึ้นด้วยศิลปะแบบละโว้ เจดีย์เป็นทรงสี่เหลี่ยมจตุรัสคล้ายกับพุทธคยาในประเทศอินเดีย เชื่อว่าเจดีย์เป็นที่บรรจุพระอัฐิของพระนางจามเทวี

วัดมหาวัน เป็นวัดเก่าแก่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยพระนางจามเทวี ภายในวัดมีพระปางนาคปรก (พระพุทธรูปที่มีพญานาคแผ่พังพานเหนือเศียร) ซึ่งนำมาประดิษฐานในวัดโดยพระนางจามเทวี โดยทั่วไปรู้จักกันในนาม พระรอดลำพูน และกลายเป็นพระเครื่องที่เป็นนิยมกันในปัจจุบัน

วัดพระยืน เป็นวัดเก่าแก่ตั้งแต่ศตวรรษที่ 11 อยู่ห่างจากใจกลางเมืองเก่าทางทิศตะวันออกประมาณ 1 กิโลเมตร ภายในมีเจดีย์ขนาดใหญ่มีฐานเหลี่ยมและพระพุทธรูปยืนสี่องค์ล้อมรอบ เชื่อว่ามีอายุยาวนานมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 20

เจดีย์กู่ช้าง-กู่ม้า อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองเก่า ล้อมรอบไปด้วยพระยืนทั้งสี่ทิศ ตัวเจดีย์เป็นทรงกรวยและสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงวีรกรรมในสงครามยุทธหัตถีของพระนางจามเทวีและพระโอรส

บ้านหนองช้างคืน เป็นพื้นที่ปลูกลำไยที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ ผลผลิตออกในช่วงระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคม ลำไยถูกนำมาเพาะปลูกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและนับแต่นั้นเป็นต้นมาก็แพร่กระจายต่อไปยังจังหวัดใกล้เคียง

วัดพระพุทธบาทตากผ้า ตำนานกล่าวว่าพระพุทธองค์เคยประทับที่นี่ และทิ้งร่องรอยเป็นจีวรและรอยพระพุทธบาทบนพื้นหินไว้

บ้านโฮ่ง ในหมู่บ้าน มีวัดโบราณอยู่หลายแห่ง สร้างด้วยศิลปะประจำถิ่น เช่น วัดพระเจ้าตนหลวง วัดป่าป๋วย และวัดดงฤาษี สองวัดหลังนั้นมีหอไตรอายุกว่า 100 ปีสร้างด้วยไม้มีลวดลายวิจิตรบรรจง

ถ้ำหลวงผาเวียง เป็นถ้ำอยู่ห่างจากตัวอำเภอไปทางทิศใต้ประมาณ 15 กิโลเมตร ภายในถ้ำปรากฏหินงอกหินย้อยรูปทรงแปลก

วัดพระธาตุห้วยต้ม เป็นวัดใหญ่ที่สุดในอำเภอ มีเจดีย์ทรงล้านนาขนาดใหญ่และสถานที่กว้างขวางสำหรับสักการะบูชา สร้างด้วยศิลาแลงโดยชาวกะเหรี่ยงที่อาศัยอยู่ในละแวกใกล้เคียงที่ชื่นชม บูชาพระครูบาไชยวงศา

เจดีย์ห้าดวง เชื่อว่าเป็นเมืองโบราณ

อุทยานแห่งชาติแม่ปิง ลักษณะเด่นคือแม่น้ำปิง ซึ่งไหลผ่านป่าเขาในอุทยาน ทั้งสองฝั่งเป็นพื้นที่ป่าไม้อุดมสมบูรณ์ เต็มไปด้วยโขดหินดูสวยงาม จุดท่องเที่ยวอีกจุดหนึ่งที่น่าสนใจก็คือน้ำตก 7 ชั้นชื่อก้อหลวง ซึ่งเป็นหินปูน

ผลิตภัณฑ์ในท้องถิ่น

ผ้าไหมยกดอก เป็นผ้าทอลายงดงามด้วยกรรมวิธีแบบดั้งเดิม เดิมทีใช้สำหรับเจ้านายฝ่ายเหนือ แต่ต่อมากลายเป็นที่นิยมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ฝีมือและทักษะอันโดดเด่นในการถักทอผ้าไหมลายนี้เป็นงานศิลป์ที่เป็นที่ยกย่องโดยผู้ที่ชื่นชอบลวดลายแบบดั้งเดิม
ผ้าฝ้ายทอมือ มีราคาปานกลางและได้รับการปรับปรุงลวดลายและสีสัน แต่ยังคงความรู้สึกของความเป็นดั้งเดิมและรูปแบบโบราณ ส่วนใหญ่นิยมใช้เป็นผ้าปูโต๊ะ ที่รองจาน ผ้าม่านและเพื่อใช้งานในบ้านอื่นๆ
งานไม้แกะสลัก เป็นผลงานที่ทำจากไม้เนื้ออ่อนแล้วแกะสลักเป็นรูปสัตว์ต่างๆ ตุ๊กตา เครื่องใช้ไม้สอยและเครื่องประดับตกแต่ง พื้นผิวที่เป็นธรรมชาติของไม้สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนและช่วยเพิ่มความงามแก่ตัวผลิตภัณฑ์

เทศกาลต่างๆ

เทศกาลที่เป็นที่รู้จักที่สุดในลำพูนคืองานสรงน้ำพระธาตุหริภัญชัย ซึ่งทำสืบต่อกันตั้งแต่สมัยโบราณ จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองสถานที่ทางพุทธศาสนาหลักของจังหวัดและจัดขึ้นในเดือนพฤษภาคม
อีกงานหนึ่งก็คืองานเทศกาลลำไยในเดือนสิงหาคม ซึ่งจัดขึ้นเพื่อส่งเสริมผลิตผลที่เป็นที่นิยม ในงานมีขบวนพาเหรดลำไยและการประกวดลำไย